Jak Homo stał się sapiens - Podstawowe pytanie humanizmu brzmi: kim jest człowiek? Jeżeli postrzegamy człowieka jako twór biologiczny, to jego cechą dystynktywną jest myślenie. W prezentowanej książce autor próbuje odpowiedziec na pytanie jak powstało owo niepowtarzalnie myślenie. Uważa, że ludzka wiedza i proces jej nabywania są uwarunkowane biologicznie. Punktem wyjścia książki jest teoria ewolucji. Peter Gärdenfors wskazuje, że humanistyczną koncepcję człowieka wywieść można z ewolucyjnego podejścia do historii o naszym powstaniu, stawia sobie dwa cele: pierwszy, aby przedstawić własną teorię ewolucji myślenia, jako syntezy osiągnięć wielu dziedzin nauki, drugi, opowiedzieć w sposób przystępny, jak powstał Homo sapiens - człowiek rozumny

fragment:

Podstawowe pytanie humanizmu brzmi: czym jest człowiek? Jeżeli postrzegamy człowieka jako twór biologiczny, to jego cechą dystynktywną jest myślenie. W książce tej pragnę opisać, jak owo niepowtarzalnie ludzkie myślenie powstało. Uważam, że ludzka wiedza i jej nabywanie mają uwarunkowanie biologiczne i punktem wyjścia mojej książki jest teoria ewolucji. Nie widzę w tym sprzeczności z podejściem humanistycznym. Wręcz przeciwnie, spróbuję wykazać, że w dużej mierze humanistyczną koncepcję człowieka wywieść można z ewolucyjnego podejścia do historii o naszym powstaniu.
Niniejsza książka ma dwa cele. Po pierwsze, chcę w niej wysunąć własną teorię ewolucji myślenia, która jest syntezą materiałów pochodzących z wielu różnych dziedzin nauki, a po drugie, opowiedzieć w sposób powszechnie przystępny, jak powstał Homo sapiens, człowiek rozumny.
Praca ta powstała w ramach projektu Rewolucja Poznawcza, prowadzonego przez Instytut Futurologii (Institutet för Framtidsstudier).
Paul Valéry, ów wszechstronnie genialny poeta francuski, już dawno temu zastanawiająco trafnie oddał treść niniejszej książki w jednym ze swych aforyzmów:

Homo chodzi w pozycji pionowej. Spółkuje o każdej porze roku, twarzą w twarz.
Ma chwytny kciuk. Jest wszystkożerny. Zdolny do wykazywania
uwagi, nawet wobec do obiektów nieobecnych.
Pod nazwą myślenia, refleksji, skrupułów itd. może marzyć
długo na jawie, porównywać swoje wyobrażenia z doznaniami
swych zmysłów i w ten sposób formułować plany swoich poczynań,
skoordynowanych ruchów, swoistą reorganizację instynktów, żądz itd.
Przekształca swe otoczenie. Zbiera, gromadzi, przewiduje, odnawia.
Jest zdolny do sięgania…


* * *
Peter Gärdenfors – zwolennik koncepcji późnego uczłowieczenia, skłania się do poglądu, według którego człowiek zaczął posługiwać się mową dopiero w związku z pojawieniem się malowideł sciennych (ok. 30 -50 tys. lat temu).