|
|
AUTORZY
Suzanne Brøgger - ur. 1944 w Kopenhadze Pisarka, poetka, eseistka.
Cechą charakterystyczną jej twórczości jest w płaszczyźnie formalnej przekraczanie granic tradycyjnych gatunków literackich, natomiast w warstwie tematycznej - pewien rodzaj biografizmu, określany przez pisarkę jako "ufikcyjnianie własnego życia"; ważnym elementem jej utworów są również seksualność i erotyka. Początkowo Brøgger pisala reportaże z podróży (m.in. z Dalekiego Wschodu, gdzie mieszkała będąc dzieckiem, i z krajów byłego Związku Radzieckiego) oraz wywiady. Autorka wierszy i powieści (ok. 20 pozycji); znana i ceniona jako eseistka potrafiąca nadać silny indywidualny rys podejmowanym tematom, głównie z zakresu krytyki kultury i sytuacji kobiet. Zadebiutowała w roku 1973 utworem Fri osfra karligheden (Uwolnijcie nas od miłości), którego treść dotyka problemu uwalniania się od iluzji o tym jednym jedynym, ponieważ monogamia kończy się utratą szacunku dla siebie i dezintegracją osobowości. W latach 70. twórczość Suzanne Brøgger klasyfikowano w obszarze tzw. literatury kobiecej, choć różniła się ona zasadniczo od twórczości innych pisarek tak definiowanego nurtu, m.in. źródłami inspiracji głębszymi niż sama walka o równouprawnienie płci, brakiem zainteresowania uczestnictwem w zorganizowanych ruchach społecznych (jak np. duńskie "rode stromper" - "czerwone pończochy") i z upływem lat coraz bardziej wyraźnym zorientowaniem na tematykę egzystencjalną. Kolejne powieści to skandalizujące obyczajowo Creme fraiche z roku 1978, inspirowana twórczością Henry Millera, Ja (Tak, 1984) i Transparence (Przejrzystość, 1993), tworzące autobiograficzną trylogię. W 1997 roku ukazała się powieść Jadekatten (Kot z jadeltu) - literacki opis dziejów rodu, z którego pochodzi autorka, będący studium rozpadu rodziny; dla polskiego czytelnika interesujący zapewne może być ujawniony w powieści fakt pochodzenia pradziadków autorki - żydowskiej rodziny Lovin - z Torunia. Brøgger jest także autorką książek dla dzieci Min verden i en noddeskal (Mój świat w łupinie orzecha), 1991, Paradisets mave (W brzuchu raju), 1993, i sztuk teatralnych, m.in. Po orgii (Efter orgiet), 1992, której wystawienie w Teatrze Królewskim w Kopenhadze oraz w sztokholmskim Dramaten odbiło się szerokim echem i wywołało krytykę kręgów postępowych, które zarzucały pisarce powrót do tradycyjnej moralności mieszczańskiej. Utwory Suzanne Brøgger tłumaczone były na 20 języków; w Polsce jednak nie byty dotąd publikowane. Wyjątek stanowi dramat Po orgii, którego przekład ukazał się w Dialogu (przekład: Mariusz Kalinowski i Bogusława Sochańska).
powrót
|
|
